In de sociologie verwijzen de termen "front stage" en "back stage" naar verschillend gedrag dat mensen elke dag vertonen. Ontwikkeld door wijlen socioloog Erving Goffman, maken ze deel uit van het dramaturgische perspectief binnen de sociologie dat de metafoor van het theater gebruikt om sociale interactie te verklaren.
De presentatie van het zelf in het dagelijks leven
Erving Goffman presenteerde het dramaturgische perspectief in het boek "The Presentation of Self in Everyday Life" uit 1959. In het, Goffman gebruikt de metafoor van theatrale productie om een manier te bieden om menselijke interactie en gedrag. Hij stelt dat het sociale leven een "prestatie" is die wordt uitgevoerd door "teams" van deelnemers op drie plaatsen: "front stage", "back stage" en "off stage".
Het dramaturgische perspectief benadrukt ook het belang van de "setting" of context, bij het vormgeven van de voorstelling, de rol van iemands "uiterlijk" in sociale interactie, en het effect dat de "manier" van iemands gedrag heeft op het geheel prestatie.
Dit perspectief doorlopen is een herkenning dat sociale interactie wordt beïnvloed door de tijd en plaats waarin het plaatsvindt en door het "publiek" dat aanwezig is om het te zien. Het wordt ook bepaald door de waarden, normen, overtuigingen en gemeenschappelijke culturele praktijken van de sociale groep of de plaats waar het voorkomt.
Gedrag van het voorpodium - de wereld is een podium
Het idee dat mensen gedurende hun dagelijks leven verschillende rollen spelen en verschillende soorten gedrag vertonen, afhankelijk van waar ze zijn en het tijdstip van de dag, is bekend. De meeste mensen gedragen zich, bewust of onbewust, enigszins anders als hun professionele zelf vs. hun privé of intieme zelf.
Volgens Goffman vertonen mensen 'front stage'-gedrag wanneer ze weten dat anderen toekijken. Gedrag in het voorstadium weerspiegelt geïnternaliseerde normen en verwachtingen voor gedrag, mede gevormd door de setting, de specifieke rol die men daarin speelt en door iemands fysieke verschijning. Hoe mensen deelnemen aan een optreden op het podium, kan zeer opzettelijk en doelgericht zijn, of het kan gewoon of onbewust zijn. Hoe dan ook, gedrag op het voorpodium volgt doorgaans een routinematig en aangeleerd sociaal script, gevormd door culturele normen. Wachten in de rij voor iets, instappen in een bus en een transitpas laten knipperen, en beleefdheden uitwisselen over het weekend met collega's zijn allemaal voorbeelden van sterk geroutineerd en scripted front-stage optredens.
De routines van het dagelijkse leven van mensen - van en naar het werk reizen, winkelen, uit eten gaan of naar een culturele tentoonstelling of voorstelling gaan - vallen allemaal in de categorie van gedrag op het voorpodium. De 'uitvoeringen' die mensen met hun omgeving opvoeren, volgen bekende regels en verwachtingen voor wat ze moeten doen en praten in elke setting met elkaar. Ook op minder openbare plaatsen, zoals bij collega's op het werk en als leerlingen in klaslokalen, vertonen mensen front-stage gedrag.
Wat de setting van gedrag op het podium ook is, mensen zijn zich bewust van hoe anderen hen waarnemen en wat ze verwachten, en deze kennis vertelt hen hoe ze zich moeten gedragen. Het vormt niet alleen wat individuen doen en zeggen in sociale omgevingen, maar ook hoe ze zichzelf kleden en stylen, de consumentenartikelen die ze dragen en de manier waarop van hun gedrag (assertief, ingetogen, aangenaam, vijandig, enz.) Deze bepalen op hun beurt hoe anderen hen zien, wat ze van hen verwachten en hoe ze zich gedragen tegenover hen. Anders gezegd, Franse socioloog Pierre Bourdieu zou dat zeggen culturele Hoofdstad is een belangrijke factor, zowel bij het vormgeven van gedrag op het podium, als bij de manier waarop anderen de betekenis ervan interpreteren.
Back-stage gedrag - Wat we doen als niemand kijkt
Wanneer mensen gedrag in de backstage vertonen, zijn ze vrij van de verwachtingen en normen die het gedrag in de frontstage dicteren. Gegeven dit, zijn mensen vaak meer ontspannen en comfortabeler wanneer ze terug op het podium staan; ze laten hun hoede vallen en gedragen zich op een manier die hun ongeremde of 'ware' zelf weerspiegelt. Ze werpen elementen van hun uiterlijk af die nodig zijn voor een optreden op het podium, zoals het verwisselen van werkkleding voor vrijetijdskleding en loungewear. Ze kunnen zelfs hun manier van spreken veranderen en hun lichaam dragen of zichzelf dragen.
Wanneer mensen weer op het podium staan, repeteren ze vaak bepaald gedrag of interacties en bereiden ze zich anderszins voor op aankomende optredens op het voorpodium. Ze oefenen misschien hun glimlach of handdruk, repeteren een presentatie of gesprek of bereiden zich voor om er in het openbaar weer op een bepaalde manier uit te zien. Dus zelfs achterin zijn mensen op de hoogte van normen en verwachtingen, die van invloed zijn op wat ze denken en doen. Privé gedragen mensen zich op manieren die ze nooit in het openbaar zouden doen.
Maar zelfs in het leven op het achtergrondtoneel van mensen zijn er vaak anderen bij betrokken, zoals huisgenoten, partners en familieleden. Men gedraagt zich misschien niet zo formeel bij deze personen dan het standaardgedrag op het frontpodium voorschrijft, maar ze mogen hun bewakers ook niet volledig teleurstellen. Het gedrag van mensen op het achterpodium weerspiegelt de manier waarop acteurs zich gedragen in het achterpodium van een theater, de keuken in een restaurant of de 'alleen werknemers'-ruimtes van winkels.
Hoe iemand zich op het voorste podium gedraagt, verschilt voor het grootste deel van het gedrag van een persoon in het achterste stadium. Wanneer iemand de verwachtingen over het gedrag aan de voor- en achterkant van het podium negeert, kan dit leiden tot verwarring, schaamte en zelfs controverse. Stel je voor dat een schoolhoofd van de middelbare school bijvoorbeeld in haar badjas en slippers naar school kwam, of godslastering gebruikte terwijl hij met collega's en studenten sprak. Om een goede reden beïnvloeden de verwachtingen die verband houden met het gedrag van het voorpodium en het achterpodium de meeste mensen om behoorlijk hard te werken om deze twee rijken gescheiden en onderscheiden te houden.