Er zijn gewoonlijk 105 senatoren in de Senaat van Canada, de hoogste kamer van het Canadese parlement. Canadese senatoren worden benoemd door de Gouverneur-generaal van Canada op advies van de Canadese premier. Canadese senatoren moeten minstens 30 jaar oud zijn en met pensioen gaan op 75-jarige leeftijd. Senatoren moeten ook eigendom bezitten en in de Canadese provincie of gebied die ze vertegenwoordigen.
Nuchter, tweede gedachte
De belangrijkste rol van Canadese senatoren is het leveren van "nuchter, tweede denken" over het werk van de Tweede Kamer. Alle federale wetgeving moet zowel door de Senaat als door het Lagerhuis worden aangenomen. Hoewel de Canadese Senaat zelden een veto heeft over wetsvoorstellen, hoewel het de bevoegdheid heeft om dit te doen, herzien senatoren de federale wetgeving clausule per clausule in Senaatscommissies en kan voor wijzigingen een wetsvoorstel terugsturen naar het Lagerhuis. Senaatswijzigingen worden meestal door het Lagerhuis aanvaard. De Canadese Senaat kan ook de aanneming van een wetsvoorstel vertragen. Dit is vooral effectief tegen het einde van een parlementaire zitting wanneer een wetsvoorstel lang genoeg kan worden uitgesteld om te voorkomen dat het wet wordt.
De Canadese Senaat kan ook zijn eigen rekeningen introduceren, behalve "geldrekeningen" die belastingen opleggen of overheidsgeld uitgeven. Senaatsrekeningen moeten ook worden aangenomen in het Lagerhuis.
Onderzoek van nationale Canadese kwesties
Canadese senatoren dragen bij aan diepgaande studies van senaatscommissies over openbare kwesties zoals gezondheidszorg in Canada, de regulering van de Canadese luchtvaartindustrie, stedelijke Aboriginal-jongeren en de geleidelijke afschaffing van de Canadezen cent. De rapporten van deze onderzoeken kunnen leiden tot wijzigingen in de federale openbare orde en wetgeving. Het brede scala aan ervaring van Canadese senatoren, waaronder voormalige Canadese provinciale premiers, Ministers en zakenmensen uit vele economische sectoren, levert substantiële expertise voor deze onderzoeken. Omdat senatoren niet onderhevig zijn aan de onvoorspelbaarheid van verkiezingen, kunnen ze kwesties over een langere periode volgen dan parlementsleden.
Vertegenwoordiging van regionale, provinciale en minderhedenbelangen
Canadese Senaatszetels worden regionaal verdeeld, met elk 24 Senaatszetels voor de Maritimes, Ontario, Quebec en Westelijke regio's, nog eens zes Senaatszetels voor Newfoundland en Labrador, en één elk voor de drie gebieden. Senatoren ontmoeten elkaar in regionale partij caucussen en overweeg de regionale impact van wetgeving. Senatoren nemen ook vaak informele kiesdistricten aan om de rechten te vertegenwoordigen van groepen en individuen die anders over het hoofd zouden kunnen worden gezien - bijvoorbeeld jongeren, armen, senioren en veteranen.
Canadese senatoren treden op als waakhonden voor de regering
Canadese senatoren geven een gedetailleerd overzicht van alle federale wetgeving, en de regering van de dag moet Wees er altijd van bewust dat een wetsvoorstel door de Senaat moet komen waar de "partijlijn" flexibeler is dan in de Huis. Tijdens de vraagperiode van de senaat stellen senatoren de leider van de regering in de senaat ook routinematig ter discussie over het beleid en de activiteiten van de federale overheid. Canadese senatoren kunnen ook belangrijke kwesties onder de aandacht brengen Ministers en de premier.
Canadese senatoren als partijondersteuners
Een senator steunt doorgaans een politieke partij en kan een rol spelen in de werking van de partij.