Cornelia Arnolda Johanna "Corrie" ten Boom (15 april 1892 - 15 april 1983) was een Holocaust overlevende die een revalidatiecentrum voor overlevenden van concentratiekampen oprichtte, evenals een wereldwijd ministerie om de kracht van vergeving te prediken.
Snelle feiten: Corrie ten Boom
- Bekend om: Holocaust-overlevende die een beroemde christelijke leider werd, bekend om haar leringen over vergeving
- Bezetting: Horlogemaker en schrijver
- Geboren: 15 april 1892 te Haarlem, Nederland
- Ging dood: 15 april 1983 in Santa Ana, Californië
- Gepubliceerde werken: De schuilplaats, In de plaats van mijn vader, Vagebond voor de Heer
- Opmerkelijk citaat: 'Vergeving is een wilsdaad en de wil kan functioneren ongeacht de temperatuur van het hart.'
Vroege leven
Corrie ten Boom werd geboren in Haarlem, Nederland, op 15 april 1892. Ze was de jongste van vier kinderen; ze had een broer, Willem, en twee zussen, Nollie en Betsie. Een broer Hendrik Jan stierf als kind.
De grootvader van Corrie, Willem ten Boom, opende in 1837 een horlogemakerij in Haarlem. In 1844 begon hij een wekelijkse gebedsdienst om te bidden voor het Joodse volk, dat zelfs toen al in Europa werd gediscrimineerd. Toen Willem's zoon Casper het bedrijf erfde, zette Casper die traditie voort. Corrie's moeder, Cornelia, stierf in 1921.
Het gezin woonde op de tweede verdieping, boven de winkel. Corrie ten Boom ging in de leer als horlogemaker en werd in 1922 uitgeroepen tot de eerste vrouw die een vergunning kreeg als horlogemaker in Nederland. In de loop der jaren hebben de tien Booms veel vluchtelingenkinderen en wezen opgevangen. Corrie gaf bijbellessen en zondagsschool en was actief in het organiseren van christelijke clubs voor Nederlandse kinderen.
Een schuilplaats creëren
Tijdens de Duitse blitzkrieg In mei 1940 vielen in heel Europa tanks en soldaten Nederland binnen. Corrie, die toen 48 was, was vastbesloten om haar mensen te helpen, dus veranderde ze hun huis in een veilige haven voor mensen die probeerden te ontsnappen aan de nazi's.
Nederlandse verzetsmensen droegen grootvaderklokken de horlogewinkel in. Verborgen in de lange klokken waren bakstenen en mortel, die ze gebruikten om een valse muur en een verborgen kamer in Corrie's slaapkamer te bouwen. Hoewel deze schuilplaats slechts ongeveer twee voet diep en acht voet lang was, kon hij zes of zeven mensen bevatten: joden of leden van de Nederlandse ondergrondse. De tien Booms installeerden een waarschuwingszoemer om hun gasten te waarschuwen zich te verstoppen wanneer de Gestapo (geheime politie) de buurt doorzocht.
De schuilplaats werkte bijna vier jaar goed omdat er voortdurend mensen kwamen en gingen door de drukke horlogereparatie. Maar op 28 februari 1944 verraadde een informant de operatie aan de Gestapo. Dertig mensen, waaronder enkele van de familie tien Boom, werden gearresteerd. De nazi's slaagden er echter niet in de zes onderduikers in de geheime kamer te vinden. Twee dagen later werden ze gered door de Nederlandse verzetsbeweging.
Gevangenis betekende de dood
Corrie's vader Casper, toen 84 jaar oud, werd naar de gevangenis van Scheveningen gebracht. Hij stierf tien dagen later. Corrie's broer Willem, een Nederlands Hervormde predikant, werd vrijgelaten dankzij een sympathieke rechter. Zuster Nollie werd ook vrijgelaten.
De volgende tien maanden werden Corrie en haar zus Betsie van Scheveningen naar het concentratiekamp Vugt in het Nederland, uiteindelijk eindigend in het concentratiekamp Ravensbruck bij Berlijn, het grootste vrouwenkamp onder Duits toezicht gebieden. De gevangenen werden gebruikt voor dwangarbeid in landbouwprojecten en wapenfabrieken. Duizenden vrouwen werden daar geëxecuteerd.
De levensomstandigheden waren wreed, met magere rantsoenen en harde discipline. Toch hielden Betsie en Corrie geheime gebedsdiensten in hun kazerne, met behulp van een gesmokkelde Nederlandse bijbel. De vrouwen spraken fluisterend gebeden en lofzangen om de aandacht van de bewakers te vermijden.
Op 16 december 1944 stierf Betsie in Ravensbrück door honger en gebrek aan medische zorg. Corrie vertelde later de volgende regels als laatste woorden van Betsie:
"... (we) moeten ze vertellen wat we hier hebben geleerd. We moeten hen vertellen dat er geen put zo diep is dat Hij niet nog dieper is. Ze zullen naar ons luisteren, Corrie, omdat we hier zijn geweest. '
Twee weken na de dood van Betsie werd tien Boom uit het kamp vrijgelaten wegens claims van een "administratieve fout". Ten Boom noemde dit voorval vaak een wonder. Kort na de vrijlating van Ten Boom werden alle andere vrouwen in haar leeftijdsgroep in Ravensbruck geëxecuteerd.
Naoorlogse bediening
Corrie reisde terug naar Groningen in Nederland, waar ze herstelde in een herstellingsoord. Een vrachtwagen bracht haar naar het huis van haar broer Willem in Hilversum en hij regelde dat ze naar het ouderlijk huis in Haarlem zou gaan. In mei 1945 huurde ze een huis in Bloemendaal, dat ze ombouwde tot een huis voor overlevenden van het concentratiekamp, collega-verzetsmedewerkers in oorlogstijd en gehandicapten. Ze heeft ook een non-profitorganisatie in Nederland opgericht om het huis en haar bediening te ondersteunen.
In 1946 ging ten Boom aan boord van een vrachtschip voor de Verenigde Staten. Daar aangekomen begon ze te spreken op bijbellessen, kerken en christelijke conferenties. Gedurende 1947 sprak ze veel in Europa en werd ze aangesloten bij Youth for Christ. Op een YFC-wereldcongres in 1948 ontmoette ze Billy Graham en Cliff Barrows. Graham zou later een belangrijke rol spelen bij het bekend maken van haar aan de wereld.
Van de jaren vijftig tot en met de jaren zeventig reisde Corrie ten Boom naar 64 landen om te spreken en te prediken over Jezus Christus. Haar boek uit 1971, De schuilplaats, werd een bestseller. In 1975 bracht World Wide Pictures, de filmtak van de Billy Graham Evangelistic Association, een filmversie uit, met Jeannette Clift George in de rol van Corrie.
Later leven
Koningin Julianna van Nederland maakte in 1962 ten Boom een ridder. In 1968 werd haar gevraagd een boom te planten in de Tuin van de Rechtvaardigen onder de Volkeren, bij het Holocaust-monument in Israël. Gordon College in de Verenigde Staten kende haar in 1976 een eredoctoraat toe in Humane Letters.
Toen haar gezondheid achteruitging, vestigde Corrie zich in 1977 in Placentia, Californië. Ze kreeg de status van buitenaards wezen, maar beperkte haar reis na een pacemakeroperatie. Het volgende jaar kreeg ze de eerste van verschillende beroertes, waardoor ze minder goed kon praten en zelfstandig kon rondreizen.
Corrie ten Boom stierf op haar 91e verjaardag, 15 april 1983. Ze werd begraven in Fairhaven Memorial Park in Santa Ana, Californië.
Legacy
Vanaf het moment dat ze werd vrijgelaten uit Ravensbruck tot het einde van de ziekte, bereikte Corrie ten Boom miljoenen mensen over de hele wereld met de boodschap van het evangelie. De schuilplaats blijft een populair en indrukwekkend boek en de lessen van tien Boom over vergeving blijven resoneren. Haar ouderlijk huis in Nederland is nu een museum gewijd aan het herdenken van de Holocaust.
Bronnen
- Corrie Ten Boom House. "Het museum." https://www.corrietenboom.com/en/information/the-museum
- Moore, Pam Rosewell. Levenslessen uit de schuilplaats: het hart van Corrie Ten Boom ontdekken. Gekozen 2004.
- Holocaust Memorial Museum in de Verenigde Staten. “Ravensbruck. ' Holocaust Encyclopedia.
- Wheaton College. "Biografie van Cornelia Arnolda Johanna ten Boom.'Het archief van het Billy Graham Center.