Bent u op zoek naar een spannende chemiedemonstratie? Hoe zit het met een vuur, vlammen en vonken? Hier is een verzameling van eenvoudige demonstraties die spectaculaire vurige resultaten opleveren.
Steek een lucifer aan in een kom met ijs en kijk hoe het brandt. Echt, het ijs smelt in water, dat reageert met calciumcarbide om acetyleengas te produceren. Wanneer een vlam op het ijs wordt aangebracht, vat het acetyleen vlam, waardoor het lijkt alsof het ijs brandt. Hoewel het veel energie kost om waterijs echt te laten verbranden, is ijs gemaakt van andere chemicaliën onder normale omstandigheden brandbaar. Als je toegang hebt tot droogijs of vloeibare stikstof, kun je alcohol of een mengsel met alcohol en water invriezen. Het alcoholijs lijkt helder, net als waterijs, maar kan ontstoken worden met een lucifer.
Reageer calciumcarbide en water in een Halloween jack-o'-lantern op brandbaar acetyleengas produceren. Steek het gas aan en laat de pompoen zichzelf snijden. Hoewel de demonstratie met calciumcarbide geweldig is, kun je ook een simpele reactie tussen zuiveringszout en azijn gebruiken om koolstofdioxidegas te produceren. Deze
zelfsnijdende pompoen produceert geen vlammen, wat misschien minder spannend is, maar is veilig voor jongere onderzoekers.Stel echt papiergeld in brand en kijk hoe het vlam vat, maar onbeschadigd blijft. Deze opwindende demonstratie illustreert dat brandstoffen een ontstekingspunt hebben en dat het mogelijk is om de temperatuur van een vlam te regelen. De demonstratie werkt alleen met echte rekeningen (geen papieren), omdat ze eigenlijk van stof zijn en niet van papier, dus ze hebben een hoger ontstekingspunt.
Demonstreer hoe tornado's, draaikolken, stofduivels en vuurwervelingen worden gemaakt... met vuur! Illustreer de krachten die een draaikolk vormen en laat zien hoe een draaikolk kan worden verdreven. U kunt de vlammen kleuren om deze demonstratie interessanter te maken. Deze gekleurde brandwerveling produceert groene vlammen.
De thermiet reactie is een praktische chemische reactie en produceert een spectaculaire vlam. Kortom, dit is een chemische reactie waardoor een metaal gaat branden. Een bekend voorbeeld van metaaloxidatie is het roesten van ijzer, maar bij de thermietreactie verloopt het proces veel sneller. Het is een uitstekende demonstratie om te laten zien dat oxidatie van metalen een vorm van verbranding is. Als u op zoek bent naar een meer geavanceerde brand-demo, mis deze dan niet.
Vul een ballon met waterstofgas en gebruik een vlam om het te laten ontploffen. Deze demonstratie is op zichzelf al spectaculair, of je kunt het effect van het aansteken van een vlam vergelijken met waterstofballonnen, zuurstofballonnen en ballonnen gevuld met een mengsel van de gassen. De demonstratie illustreerde ook de verbrandingsreactie. Waterstof alleen verbrandt niet echt. Het heeft een oxidatiemiddel (zuurstof) nodig om verbranding te laten plaatsvinden.
Gebruik een brandstof met een relatief laag ontstekingspunt maak een vuurbal je kunt (kort) in je hand houden. Naast het gebruik van de juiste brandstof, is het belangrijk om de bal te vormen uit een materiaal dat brandt en niet smelt! Idealiter zou de bal gemaakt moeten zijn van katoen, linnen of wol. Als het in water wordt gedrenkt voordat het in de brandstof wordt gedompeld, zal het koeler zijn vanwege de hoge warmtecapaciteit van water. Een brandstofmix van alcohol en water bereikt dit doel ook, plus de aanwezigheid van water maakt het gemakkelijker om de vuurbal te doven als je hem laat vallen.
Deze chemiedemonstraties zijn bedoeld om te onderwijzen en mogen alleen worden uitgevoerd door gekwalificeerde, verantwoordelijke professionals. Projecten met brand mogen niet worden geprobeerd door kinderen of iemand die niet in staat is de veiligheidsprotocollen te volgen. Vuur is van nature heet en kan zich verspreiden. Brandprojecten moeten worden uitgevoerd op vuurvaste oppervlakken, uit de buurt van brandstof en brandbare materialen. Demonstranten moeten lang haar vastbinden en een brandblusser bij de hand hebben. Studenten zouden dat moeten doen niet worden aangemoedigd om experimenten uit te proberen die thuis in een laboratorium zijn uitgevoerd.