'Uitgebreide antwoorditems' worden traditioneel 'essayvragen' genoemd. Een uitgebreid antwoorditem is een vraag met een open einde die begint met een soort prompt. Met deze vragen kunnen studenten een antwoord schrijven dat tot een conclusie komt op basis van hun specifieke kennis van het onderwerp. Een uitgebreid antwoorditem kost veel tijd en aandacht. Het vereist dat studenten niet alleen een antwoord geven, maar ook het antwoord zo gedetailleerd mogelijk uitleggen. In sommige gevallen moeten studenten niet alleen een antwoord geven en het antwoord uitleggen, maar ze moeten ook laten zien hoe ze tot dat antwoord zijn gekomen.
Leraren zijn dol op uitgebreide antwoorditems omdat ze van studenten verlangen dat ze een diepgaande reactie construeren die beheersing of gebrek daaraan bewijst. Docenten kunnen deze informatie vervolgens gebruiken om gap-concepten opnieuw te leren of om voort te bouwen op de sterke punten van individuele studenten. Uitgebreide responsitems vereisen dat studenten een hogere aantonen
diepte van kennis dan ze nodig zouden hebben op een meerkeuze item. Het raden is bijna volledig geëlimineerd met een uitgebreid antwoorditem. Een student kent de informatie goed genoeg om erover te schrijven, of niet. Uitgebreide antwoorditems zijn ook een geweldige manier om grammatica en schrijven van studenten te beoordelen en aan te leren. Studenten moeten sterke schrijvers zijn, aangezien een uitgebreid antwoorditem ook het vermogen van een student test om coherent en grammaticaal correct te schrijven.Uitgebreide responsitems vereisen essentiële vaardigheden voor kritisch denken. Een essay is in zekere zin een raadsel dat studenten kunnen oplossen met voorkennis, verbanden leggen en conclusies trekken. Dit is een vaardigheid van onschatbare waarde voor elke student. Degenen die het kunnen beheersen, hebben een grotere kans om academisch succesvol te zijn. Elke student die met succes problemen kunnen oplossen en goed geschreven uitleg van hun oplossingen kunnen geven, zullen aan de top van hun klasse staan.
Uitgebreide antwoorditems hebben hun tekortkomingen. Ze zijn niet docentvriendelijk omdat ze moeilijk te construeren en te scoren zijn. Uitgebreide antwoorditems nemen veel kostbare tijd in beslag om te ontwikkelen en te beoordelen. Bovendien zijn ze moeilijk nauwkeurig te scoren. Het kan voor docenten moeilijk worden om objectief te blijven bij het scoren van een uitgebreid antwoorditem. Elke leerling heeft een heel ander antwoord en docenten moeten het hele antwoord lezen op zoek naar bewijs dat beheersing bewijst. Om deze reden moeten docenten een nauwkeurige rubriek ontwikkelen en deze volgen wanneer ze een uitgebreid antwoorditem scoren.
Een uitgebreide responsbeoordeling kost meer tijd voor studenten dan een meerkeuzebeoordeling. Studenten moeten eerst de informatie ordenen en een plan opstellen voordat ze daadwerkelijk op het item kunnen gaan reageren. Dit tijdrovende proces kan meerdere lesperiodes in beslag nemen, afhankelijk van de specifieke aard van het item zelf.
Uitgebreide responsitems kunnen op meer dan één manier worden opgebouwd. Het kan op passages zijn gebaseerd, wat betekent dat studenten een of meer passages over een specifiek onderwerp krijgen. Deze informatie kan hen helpen bij het formuleren van een meer doordachte reactie. De student moet bewijsmateriaal uit de passages gebruiken om hun antwoord op het uitgebreide antwoorditem te formuleren en te valideren. De meer traditionele methode is een eenvoudige, open vraag over een onderwerp of eenheid die in de klas is behandeld. Studenten krijgen geen passage om hen te helpen bij het opbouwen van een antwoord, maar moeten in plaats daarvan hun directe kennis over het onderwerp uit het hoofd halen.
Leerkrachten moeten onthouden dat het formuleren van een goed geschreven uitgebreide respons een vaardigheid op zich is. Hoewel ze een geweldig beoordelingsinstrument kunnen zijn, moeten docenten bereid zijn de tijd te besteden om studenten te leren hoe schrijf een formidabel essay. Dit is geen vaardigheid die zonder hard werken komt. Docenten moeten studenten de verschillende vaardigheden bieden die nodig zijn om succesvol te schrijven inclusief zin- en alineastructuur, gebruikmakend van de juiste grammatica, voorschrijfactiviteiten, redactie en herzien. Het aanleren van deze vaardigheden moet deel uitmaken van de verwachte routine in de klas, zodat studenten bekwame schrijvers kunnen worden.