Feministische retoriek is de studie en praktijk van feministisch verhandelingen in het openbare en privéleven.
'Inhoudelijk', zegt Karlyn Kohrs Campbell *, 'putte de feministische retoriek uit een radicale analyse van het patriarchaat, waarin de' door mensen gemaakte wereld 'werd geïdentificeerd als een wereld die is gebouwd op de onderdrukking van vrouwen... Bovendien heeft het een stijl van communicatie bekend als bewustzijnsverhogend "(Encyclopedie van Retoriek en Samenstelling, 1996).
Zie onderstaande voorbeelden en opmerkingen. De volgende metingen bieden ook voorbeelden en verwante concepten:
- Seneca Falls Resoluties
- Taal- en genderstudies
- Susan B. Anthony en de strijd voor het stemrecht van vrouwen
- Rogerian argument
Voorbeelden en opmerkingen
De volgende voorbeelden en observaties beschouwen feministische retoriek door verschillende lenzen, en bieden meer contexten voor begrip.
Evolutie van feministische retoriek
"In 1980, feministische retoriek geleerden begonnen drie stappen te zetten: het schrijven van vrouwen in de geschiedenis van de retoriek, het schrijven van feministische kwesties in theorieën van de retoriek en het schrijven van feministische perspectieven in retorische kritiek. Aanvankelijk putten deze wetenschappers uit feministische beurzen uit andere disciplines... Eenmaal geïnspireerd, begonnen feministische retoriekgeleerden echter een studiebeurs te schrijven vanaf de plaats van retoriek en compositie ...
"Te midden van deze wetenschappelijke activiteit zijn kruispunten van retorische en feministische studies geïnstitutionaliseerd binnen retorische en compositiestudies, grotendeels dankzij het werk van de Coalition of Women Scholars in the History of Rhetoric and Composition, georganiseerd door Winifred Horner, Jan Swearingen, Nan Johnson, Marjorie Curry Woods en Kathleen Welch in 1988-1989 en werd uitgevoerd door wetenschappers als Andrea Lunsford, Jackie Royster, Cheryl Glenn en Shirley Logan. In 1996, de eerste editie van de nieuwsbrief van de coalitie, Peitho, is uitgegeven door [Susan] Jarratt. "
Bron: Krista Ratcliffe, "De twintigste en eenentwintigste eeuw". De huidige stand van de wetenschap in de geschiedenis van retorica: A Twenty-First Century Guide, uitg. door Lynée Lewis Gaillet met Winifred Bryan Horner. University of Missouri Press, 2010
Herlezen van de sofisten
'We zien een meer gemeenschapsgerichte sociale versie van feministische ethiek in die van Susan Jarratt Herlezen van de sofisten. Jarratt beschouwt verfijnde retoriek als een feministische retoriek en een met belangrijke ethische implicaties. De sofisten geloofde dat wet en waarheid voortkwamen uit nomoi, lokale gewoonten of gebruiken die van stad tot stad, van regio tot regio kunnen veranderen. De filosofen in de platonische traditie daagden dit soort relativisme natuurlijk uit en drongen aan op het ideaal van de waarheid (logo's, universele wetten die gemeenschappelijk zouden zijn). "
Bron: James E. Portier, Retorische ethiek en schrijven via internet. Ablex, 1998
Heropening van de retorische canon
"De feministische retorische canon is geleid door twee primaire methodologieën. Een daarvan is feministisch retorisch herstel van voorheen genegeerde of onbekende vrouwen retors. De andere is het theoretiseren van de retoriek van vrouwen, of wat sommigen 'genderanalyse' hebben genoemd, die daarbij betrokken zijn het ontwikkelen van een retorisch concept of een aanpak die rekening houdt met retors die zijn uitgesloten van traditioneel retoriek."
Bron: K.J. Rawson, "Queering Feminist Retorical Canonization." Rhetorica in Motion: Feministische retorische methoden en methodologieën, uitg. door Eileen E. Schell en K.J. Rawson. University of Pittsburgh Press, 2010
"[F] eministische retoriek komt vaak voor buiten de platforms en staatshuizen van de overheid. Feministische wetenschap in retorische studies, zoals Bonnie Dow ons herinnert, 'moet zijn aandacht richten op de verscheidenheid aan contexten waarin feministische strijd plaatsvindt'. '
Bron: Anne Teresa Demo, "The Guerrilla Girls 'Comic Politics of Subversion." Visual Rhetoric: A Reader in communicatie en Amerikaanse cultuur, uitg. door Lester C. Olson, Cara A. Finnegan en Diane S. Hoop. Salie, 2008
Een feministische retoriek van motieven
"EEN feministische retoriek van motieven kunnen de stemmen en filosofieën van vrouwen in de klassieke oudheid herstellen door te herstellen naar vrouwelijke eigenschappen en stemmen de eer van een traditie (zie [Marilyn] Skinner) en door hen de menselijke kwaliteit van keuzevrijheid te verlenen (zie bijv. [Judith] Hughes). [James L.] Kinneavy wil de positieve aspecten van herstellen overreding onder de titel van de publiek wil, vrije wil en instemming, en is succesvol in deze onderneming door te lenen voor pisteuein [geloof] elementen kwamen voort uit het vooruit scannen naar Christian pistis. De vrouwelijke aspecten van overreding die als verleiding zijn afgewezen, kunnen op dezelfde manier worden gered door een onderzoek naar de nauwe banden tussen emotie, liefde, adhesie en overtuiging in de pre-socratische lexicon."
Bron: C. Jan Swearingen, "Pistis, Meningsuiting en geloof. " A Rhetoric of Doing: Essays on Written Discourse ter ere van James L. Kinneavy, uitg. door Stephen P. Witte, Neil Nakadate en Roger D. Kers. Southern Illinois University Press, 1992