Een Congressional Conference Committee bestaat uit leden van de Huis van Afgevaardigden en de Senaat, en het is belast met het oplossen van meningsverschillen over een specifiek stuk wetgeving. Een commissie bestaat doorgaans uit hooggeplaatste leden van de vaste commissies van elke Kamer die de wetgeving oorspronkelijk hebben overwogen.
Conferentiecommissies worden opgericht nadat het Huis en de Senaat verschillende versies van een wetgevingsvoorstel hebben aangenomen. Conferentiecomités moeten onderhandelen over een compromisvoorstel waarover door beide kamers van het parlement gestemd zal worden. Dit komt omdat beide huizen van het Congres identieke wetgeving moeten aannemen om het wetsvoorstel wet te laten worden, aldus de grondwet van de Verenigde Staten.
De conferentiecommissie bestaat meestal uit de hoge leden van de respectieve permanente commissies van de Kamer en de Senaat die de wetgeving oorspronkelijk hebben overwogen. Elke congreskamer bepaalt het aantal congressen; er is geen vereiste dat het aantal conferenes uit de twee kamers gelijk is.
Het verzenden van een factuur naar een congrescommissie bestaat uit vier stappen, drie van de stappen zijn vereist, de vierde niet. Beide huizen moeten de eerste drie stappen voltooien.
Na beraadslaging kunnen de conferenes een of meer aanbevelingen doen. De commissie kan bijvoorbeeld aanbevelen (1) dat de Kamer zich terugtrekt van (een deel van) haar wijzigingen; (2) dat de Senaat niet akkoord gaat met alle of bepaalde amendementen van de Kamer en daarmee instemt; of (3) dat de conferentiecommissie het geheel of gedeeltelijk niet eens kan worden. Meestal is er echter een compromis.
Om haar zaken af te ronden, moet een meerderheid van zowel de delegaties van het Huis als de Senaat naar de conferentie het conferentieverslag ondertekenen.
Het conferentieverslag stelt een nieuwe wetgevende taal voor die wordt voorgesteld als een wijziging van het oorspronkelijke wetsvoorstel dat door elke kamer is aangenomen. Het conferentierapport bevat ook een gezamenlijke verklarende verklaring, waarin onder meer de wetsgeschiedenis van het wetsvoorstel wordt gedocumenteerd.
Het conferentieverslag gaat rechtstreeks naar de vloer van elke kamer om te stemmen; het kan niet worden gewijzigd. De Congressional Budget Act van 1974 beperkt het debat van de Senaat over conferentieverslagen over rekeningen voor begrotingsafstemming tot 10 uur.